05 11 2010

aile içinde nefs..

 

 En çok da aile içi kavgalar yaralıyor beni.. Kardeşin kardeşle küsmesi, babanın kızıyla tartışması, kocanın karısını dövmesi... Aynı evde, birbirinin tüm kusurlarını bilen insanların, en kızgın anlarda o kusurları, diğerinin yüzüne vurması.. En çok da bunlar üzüyor beni..

 

     Nefs, nasıl bir şey ki, bir çocuğa el kaldırabiliyor, aynı yatağa baş koyduğumuz insanın başına yumruk atabiliyoruz..?

 

     Nefs, nasıl bir şey ki, cennet biletleri olan anaya-babaya ağza alınmayacak lafları sıralayabiliyoruz..?

 

     Nefs, nasıl bir şey ki, aynı evde birbirimize küs olarak kalabiliyoruz..?

 

     Şu ruh, artık huzursuzluğa gelemiyor inanın.. İster yaşlılık değin, ister ermişlik, ister maneviyatçılık.. Yüzlerce kilometre öteden, bir kardeşin ötekine bağırdığını duysam, aynı ailede iki kişinin birbirine küstüğünü öğrensem, kendi kendime küser oluyorum, kendi kendimden tiksinir oluyorum..

 

     Huzur Allah'ım.. Huzur..

   

9
0
0
Yorum Yaz